อากาสานัญจายตนะ (อ่านว่า อา-กา-สา-นัญ-จา-ยะ-ตะ-นะ) แปลว่า "แดนที่กำหนดอวกาศเป็นอารมณ์" หรือ "แดนแห่งความว่างไม่มีที่สิ้นสุด" (Sphere of Infinite Space) เป็นฌานระดับแรกในบรรดา อรูปฌาน 4 (สี่อรูป) ซึ่งเป็นสมาธิระดับสูงที่ละทิ้งรูปทั้งหมด มีแต่นามล้วน ๆ
อากาส (Ākāsa) = อวกาศ, ที่ว่าง, ช่องว่าง
อนันต (Ananta) = ไม่มีที่สุด, หาประมาณมิได้, อนันต์
ญายตน (Āyatana) = ที่ตั้ง, แดน, สนาม, อายตนะ
รวมกันเป็น "แดนที่กำหนดอวกาศอันหาที่สุดมิได้" หรืออีกนัยหนึ่งคือ "อายตนะที่รู้อวกาศไม่มีที่สิ้นสุด"
ก่อนจะเข้าใจอากาสานัญจายตนะ ควรรู้ภาพรวมของอรูปฌานทั้ง 4 เสียก่อน ซึ่งเป็นการเจริญสมาธิที่ละเอียดขึ้นไปเป็นลำดับ:
| # | ชื่อฌาน | ภาษาไทย | อารมณ์ (อารมมณ์) |
|---|---|---|---|
| 1 | อากาสานัญจายตนะ | แดนกำหนดอวกาศอันหาที่สุดมิได้ | อวกาศว่างเปล่าอนันต์ |
| 2 | วิญญาณัญจายตนะ | แดนกำหนดวิญญาณอันหาที่สุดมิได้ | วิญญาณที่แผ่ไปทั่วอวกาศ |
| 3 | อากิญจัญญายตนะ | แดนที่ไม่มีอะไรเลย | ความไม่มีอะไร |
| 4 | เนวสัญญานาสัญญายตนะ | แดนที่มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่ | สัญญาละเอียดยิ่ง |
อากาสานัญจายตนะ เป็นฌานแรกที่ก้าวข้ามจาก รูปฌาน (Rūpa-jhāna) ซึ่งยังมีรูปเป็นอารมณ์ ไปสู่ อรูปฌาน (Arūpa-jhāna) ซึ่งไม่มีรูปเลย มีแต่นามล้วน ๆ ดังนั้นจึงถือเป็น "ประตูสู่อรูป" ที่สำคัญอย่างยิ่ง
การจะเข้าถึงอากาสานัญจายตนะ ผู้ปฏิบัติต้องผ่าน รูปฌาน 4 มาก่อน แล้วเจริญต่อดังนี้:
เปรียบเหมือนคนที่นั่งอยู่ในห้อง (รูปฌาน) แล้วเดินออกมาสู่ที่แจ้ง มองเห็นฟ้าอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีที่สิ้นสุด — จิตก็เช่นกัน ก้าวพ้นจากรูปทั้งปวง สู่ความกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตของอวกาศ
อรูปฌานไม่มีองค์ฌาน 5 (วิตก วิจาร ปีติ สุข เอกัคคตา) เหมือนรูปฌาน แต่มีองค์ประกอบที่สำคัญ คือ:
| องค์ประกอบ | คำอธิบาย |
|---|---|
| จิต (Citta) | จิตที่ปราศจากรูป มีแต่นามล้วน ๆ |
| เจตสิก (Cetasika) | มีเจตสิกประกอบ เช่น ผัสสะ เวทนา สัญญา เจตนา เอกัคคตา ชีวิตินทริย์ มนสิการ |
| อารมณ์ (Ārammaṇa) | อวกาศที่หาที่สุดมิได้ (อนันตากาส) |
| เวทนา (Vedanā) | อุเบกขาเวทนา (เฉย ๆ) เท่านั้น ไม่มีสุขหรือทุกข์ |
อรูปฌานทุกระดับมี อุเบกขาเวทนา (ความรู้สึกเฉย ๆ) เท่านั้น ไม่มีสุข เพราะสุขเป็นเวทนาที่หยาบกว่า และไม่มีทุกข์ เพราะจิตพ้นจากรูปที่ก่อทุกข์ นี่คือภาวะที่ละเอียด สงบ ประณีตอย่างยิ่ง
พระพุทธเจ้าทรงแสดงอากาสานัญจายตนะไว้ในหลายที่ อาทิ:
ก่อนตรัสรู้ พระโพธิสัตว์ (พระพุทธเจ้าของเรา) ได้เรียนอรูปฌานทั้ง 4 จากสำนักของ อาฬารดาบส (ซึ่งสอนอากาสานัญจายตนะเป็นฌานสูงสุด) และ อุทกดาบส (ซึ่งสอนวิญญาณัญจายตนะ) แต่พระองค์ทรงเห็นว่า อรูปฌานยังไม่ใช่นิพพาน เพราะยังไม่สิ้นอาสวะ เพียงแต่เป็นสมาธิที่ละเอียดประณีตเท่านั้น จึงทรงแสวงหาทางพ้นทุกข์ด้วยพระองค์เองต่อไป จนได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในพระอภิธรรมปิฎก อากาสานัญจายตนะจัดเป็น มหัคคตจิต (จิตที่ยิ่งใหญ่ หมายถึงรูปาวจรจิตและอรูปาวจรจิต) ในหมวด อรูปาวจรจิต 12 โดยแบ่งเป็น:
ผู้ที่เจริญอากาสานัญจายตนะจนชำนาญ เมื่อตายแล้วจะไปเกิดใน อรูปพรหม ชั้นอากาสานัญจายตนะ ซึ่งเป็นภพภูมิที่มีแต่นาม ไม่มีรูป มีอายุยืนยาวถึง 20,000 กัป (แต่นับว่าเป็นกัปของอรูปพรหม ซึ่งต่างจากกัปของมนุษย์)
แม้อรูปฌานจะละเอียดประณีตเพียงใด ก็ยังเป็น โลกียฌาน (mundane jhāna) ที่ยังไม่พ้นจากวัฏฏสงสาร พระพุทธเจ้าทรงสอนให้ใช้สมาธินี้เป็นบาทฐานในการเจริญ วิปัสสนา เพื่อละอาสวกิเลสให้หมดสิ้นไปเท่านั้น หยุดอยู่แค่อรูปฌานไม่ได้ เพราะยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในอรูปพรหมอยู่ดี
| หัวข้อ | คำตอบ |
|---|---|
| ชื่อ | อากาสานัญจายตนะ (Ākāsānañcāyatana) |
| แปล | แดนกำหนดอวกาศอันหาที่สุดมิได้ |
| จัดเป็น | อรูปฌาน ระดับที่ 1 ใน 4 |
| อารมณ์ | อวกาศที่ว่างเปล่าไร้ขอบเขต (อนันตากาส) |
| เวทนา | อุเบกขา (เฉย) เท่านั้น |
| การเกิด | เกิดในอรูปพรหมชั้นที่ 1 อายุ 20,000 กัป |
| วัตถุประสงค์ | เป็นบาทฐานของวิปัสสนา เพื่อบรรลุนิพพาน |
"อวกาศไม่มีที่สิ้นสุด ฉันใด จิตที่ฝึกดีแล้วก็ไม่มีที่สิ้นสุด ฉันนั้น"